bransoletka
See also: bransoletką
Polish
Etymology
Etymology tree
From bransoleta (“bracelet”) + -ka (“feminine diminutive suffix”).
Pronunciation
- IPA(key): /bran.zɔˈlɛt.ka/
Audio: (file) - Rhymes: -ɛtka
- Syllabification: bran‧so‧let‧ka
Noun
bransoletka f (augmentative bransoleta)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | bransoletka | bransoletki |
| genitive | bransoletki | bransoletek |
| dative | bransoletce | bransoletkom |
| accusative | bransoletkę | bransoletki |
| instrumental | bransoletką | bransoletkami |
| locative | bransoletce | bransoletkach |
| vocative | bransoletko | bransoletki |
Further reading
- “bransoletka”, in Wielki słownik języka polskiego[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
- “bransoletka”, in Polish dictionaries at PWN[2] (in Polish)
Categories: