bransoletka

See also: bransoletką

Polish

Etymology

    From bransoleta (“bracelet”) + -ka (“feminine diminutive suffix”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /bran.zɔˈlɛt.ka/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛtka
    • Syllabification: bran‧so‧let‧ka

    Noun

    bransoletka f (augmentative bransoleta)

    1. bracelet, jewelry worn on the wrists or ankles

    Declension

    Declension of bransoletka
    singular plural
    nominative bransoletka bransoletki
    genitive bransoletki bransoletek
    dative bransoletce bransoletkom
    accusative bransoletkę bransoletki
    instrumental bransoletką bransoletkami
    locative bransoletce bransoletkach
    vocative bransoletko bransoletki

    Further reading

    • “bransoletka”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bransoletka”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)