brúkari
Faroese
Etymology
From the verb brúka (‘to use’).
Pronunciation
- IPA(key): [ˈpɹʉuːkaɹɪ]
Noun
brúkari m (genitive singular brúkara, plural brúkarar)
Declension
| m1 | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | brúkari | brúkarin | brúkarar | brúkararnir |
| accusative | brúkara | brúkaran | brúkarar | brúkararnar |
| dative | brúkara | brúkaranum | brúkarum | brúkarunum |
| genitive | brúkara | brúkarans | brúkara | brúkaranna |