brøleabe
Danish
Etymology
From brøle (“to roar”) + abe (“ape, monkey”).
Noun
brøleabe c (singular definite brøleaben, plural indefinite brøleaber)
- howler monkey, (Alouatta)
- (figurative, derogatory) a loudmouth
Declension
| common gender |
singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | brøleabe | brøleaben | brøleaber | brøleaberne |
| genitive | brøleabes | brøleabens | brøleabers | brøleabernes |