bonificare

See also: bonificaré

Italian

Alternative forms

Etymology

Borrowed from Medieval Latin bonificāre.[1] By surface analysis, buono +‎ -ficare.

Pronunciation

  • IPA(key): /bo.ni.fiˈka.re/
  • Rhymes: -are
  • Hyphenation: bo‧ni‧fi‧cà‧re

Verb

bonificàre (first-person singular present bonìfico, first-person singular past historic bonificài, past participle bonificàto, auxiliary avére)

  1. (transitive) to reclaim
  2. (transitive) to clear mines
  3. (transitive) to provide a discount to

Conjugation

References

  1. ^ “bonificare”, in Vocabolario Treccani on line (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2026

Further reading

  • “bonificare”, in Sinonimi e Contrari (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2003

Romanian

Etymology

    From bonifica + -re.

    Noun

    bonificare f (plural bonificări)

    1. bonification

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative bonificare bonificarea bonificări bonificările
    genitive-dative bonificări bonificării bonificări bonificărilor
    vocative bonificare, bonificareo bonificărilor

    Spanish

    Verb

    bonificare

    1. first/third-person singular future subjunctive of bonificar