bondoc
Romanian
Etymology
Borrowed from Ottoman Turkish بندق (bunduk).
Adjective
bondoc m or n (feminine singular bondocă, masculine plural bondoci, feminine/neuter plural bondoce)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | bondoc | bondocă | bondoci | bondoce | ||
| definite | bondocul | bondoca | bondocii | bondocele | |||
| genitive- dative |
indefinite | bondoc | bondoce | bondoci | bondoce | ||
| definite | bondocului | bondocei | bondocilor | bondocelor | |||
Noun
bondoc m (plural bondoci)
- stocky person
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | bondoc | bondocul | bondoci | bondocii |
| genitive-dative | bondoc | bondocului | bondoci | bondocilor |
| vocative | bondocule | bondocilor | ||