bondoc

Romanian

Etymology

    Borrowed from Ottoman Turkish بندق (bunduk).

    Adjective

    bondoc m or n (feminine singular bondocă, masculine plural bondoci, feminine/neuter plural bondoce)

    1. stocky

    Declension

    Declension of bondoc
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite bondoc bondocă bondoci bondoce
    definite bondocul bondoca bondocii bondocele
    genitive-
    dative
    indefinite bondoc bondoce bondoci bondoce
    definite bondocului bondocei bondocilor bondocelor

    Noun

    bondoc m (plural bondoci)

    1. stocky person

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative bondoc bondocul bondoci bondocii
    genitive-dative bondoc bondocului bondoci bondocilor
    vocative bondocule bondocilor