bonăit
Romanian
Etymology
Past participle of bonăi.
Noun
bonăit n (plural bonăituri)
- (dated) buzz
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | bonăit | bonăitul | bonăituri | bonăiturile |
| genitive-dative | bonăit | bonăitului | bonăituri | bonăiturilor |
| vocative | bonăitule | bonăiturilor | ||
Verb
bonăit (past participle of bonăi)
- past participle of bonăi
References
- bonăit in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN