bombeu

Catalan

Verb

bombeu

  1. inflection of bombar:
    1. second-person plural present indicative/subjunctive
    2. second-person plural imperative

Romanian

Etymology

    Borrowed from French bombe.

    Noun

    bombeu n (plural bombeuri)

    1. the tip of a shoe

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative bombeu bombeuul bombeuri bombeurile
    genitive-dative bombeu bombeuului bombeuri bombeurilor
    vocative bombeuule bombeurilor

    References

    • bombeu in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN