boiangiu

Romanian

Etymology

    Borrowed from Ottoman Turkish بویاجی (boyacı, “dyer”).

    Noun

    boiangiu m (plural boiangii)

    1. dyer

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative boiangiu boiangiul boiangii boiangiii
    genitive-dative boiangiu boiangiului boiangii boiangiilor
    vocative boiangiule boiangiilor