boetevrij

Dutch

Etymology

From boete (“fine”) +‎ -vrij.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈbu.təˌvrɛi̯/, /ˌbu.təˈvrɛi̯/
  • Hyphenation: boe‧te‧vrij

Adjective

boetevrij (comparative boetevrijer, superlative boetevrijst)

  1. without a fine or penalty

Declension

Declension of boetevrij
uninflected boetevrij
inflected boetevrije
comparative boetevrijer
positive comparative superlative
predicative/adverbial boetevrij boetevrijer het boetevrijst
het boetevrijste
indefinite m./f. sing. boetevrije boetevrijere boetevrijste
n. sing. boetevrij boetevrijer boetevrijste
plural boetevrije boetevrijere boetevrijste
definite boetevrije boetevrijere boetevrijste
partitive boetevrijs boetevrijers —