bochenkowaty

Polish

Etymology

    From bochenek + -owaty. First attested in 1807.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bɔ.xɛŋ.kɔˈva.tɘ/
    • Rhymes: -atɘ
    • Syllabification: bo‧chen‧ko‧wa‧ty

    Adjective

    bochenkowaty (comparative bardziej bochenkowaty, superlative najbardziej bochenkowaty, no derived adverb)

    1. loaflike

    Declension

    Declension of bochenkowaty (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative bochenkowaty bochenkowata bochenkowate bochenkowaci bochenkowate
    genitive bochenkowatego bochenkowatej bochenkowatego bochenkowatych
    dative bochenkowatemu bochenkowatej bochenkowatemu bochenkowatym
    accusative bochenkowatego bochenkowaty bochenkowatą bochenkowate bochenkowatych bochenkowate
    instrumental bochenkowatym bochenkowatą bochenkowatym bochenkowatymi
    locative bochenkowatym bochenkowatej bochenkowatym bochenkowatych
    adjective

    References

    1. ^ Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “bochenkowaty”, in Słownik języka polskiego
    2. ^ bochenkowaty in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading