blojitură

Romanian

Etymology

    From blojit + -ură.

    Noun

    blojitură f (plural blojituri)

    1. (dated) dirt, filth, grime

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative blojitură blojitura blojituri blojiturile
    genitive-dative blojituri blojiturii blojituri blojiturilor
    vocative blojitură, blojituro blojiturilor

    References

    • blojitură in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN