blinie

Polish

Etymology

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈbli.ɲɛ/
    • Rhymes: -iɲɛ
    • Syllabification: bli‧nie

    Noun

    blinie m inan or m animal

    1. locative/vocative singular of blin

    Romanian

    Etymology

      Borrowed from Russian блин (blin), from Proto-Slavic *mlinъ.

      Noun

      blinie f (plural blinii)

      1. blini

      Declension

      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative blinie blinia blinii bliniile
      genitive-dative blinii bliniei blinii bliniilor
      vocative blinie, blinio bliniilor