bliduț

Romanian

Etymology

    From blid + -uț.

    Noun

    bliduț n (plural bliduțe)

    1. diminutive of blid

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative bliduț bliduțul bliduțe bliduțele
    genitive-dative bliduț bliduțului bliduțe bliduțelor
    vocative bliduțule bliduțelor