blichtr

Polish

Etymology

    Borrowed from Austrian German Blicktri, Blick-trick.[1][2] First attested in 1773.[3]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈblixtr/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ixtr
    • Syllabification: blichtr

    Noun

    blichtr m inan

    1. (derogatory, literary) glitz, razzle-dazzle, trumpery, razzmatazz
      Synonyms: pozłota, szych
      cały blichtr ― all that razzmatazz
      tani blichtr ― cheap trumpery
      zamiłowanie do blichtru ― a love for razzle-dazzle
      pełen blichtru ― full of trumpery

    Usage notes

    Usually in the singular, historically only in the plural.

    Declension

    Declension of blichtr
    singular plural
    nominative blichtr blichtry
    genitive blichtru blichtrów
    dative blichtrowi blichtrom
    accusative blichtr blichtry
    instrumental blichtrem blichtrami
    locative blichtrze blichtrach
    vocative blichtrze blichtry

    References

    1. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “blichtr”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
    2. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “blichtr”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    3. ^ Gracyan Piotrowski (1773), Satyr przeciwko zdaniom y zgorszeniom wieku naszego [signed G.P.].‎[1] (in Polish), page 45

    Further reading

    • “blichtr”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “blichtr”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)