blekotnik

Polish

Etymology

    From blekot + -nik. First attested in 1840.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /blɛˈkɔt.ɲik/
    • Rhymes: -ɔtɲik
    • Syllabification: ble‧kot‧nik

    Noun

    blekotnik m pers

    1. (archaic, rare) chatterbox
      Synonym: gaduła

    Declension

    Declension of blekotnik
    singular plural
    nominative blekotnik blekotnicy, blekotniki1
    genitive blekotnika blekotników
    dative blekotnikowi blekotnikom
    accusative blekotnika blekotników
    instrumental blekotnikiem blekotnikami
    locative blekotniku blekotnikach
    vocative blekotniku blekotnicy

    1Deprecative.

    noun
    verb

    References

    1. ^ Juliusz Słowacki (1840), Lilla Weneda : tragedija w 5 aktach‎[1], page 97‎[2]
    2. ^ blekotnik in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “blekotnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)