bleinik

Volapük

Etymology

Borrowed from German blind and English blind.

Pronunciation

  • IPA(key): /ble.iˈnik/

Adjective

bleinik

  1. blind

Declension

Declension of bleinik
Positive Comparative Superlative
Singular Plural Singular Plural Singular Plural
Postpositive1 bleinik bleinikum bleinikün
Prepositive2 Nominative bleinik bleiniks bleinikum bleinikums bleinikün bleiniküns
Genitive bleinika bleinikas bleinikuma bleinikumas bleiniküna bleinikünas
Dative bleinike bleinikes bleinikume bleinikumes bleiniküne bleinikünes
Accusative bleiniki bleinikis bleinikumi bleinikumis bleiniküni bleinikünis
Predicative3 bleiniku bleinikus bleinikumu bleinikumus bleinikünu bleinikünus
Vocative o bleinik o bleiniks o bleinikum o bleinikums o bleinikün o bleiniküns
  1. Used when the adjective immediately follows the noun.
  2. Used when the adjective precedes the noun or is separated from it.
  3. Introduced in Volapük Nulik.