bleinik
Volapük
Etymology
Borrowed from German blind and English blind.
Pronunciation
- IPA(key): /ble.iˈnik/
Adjective
bleinik
Declension
| Positive | Comparative | Superlative | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Singular | Plural | Singular | Plural | Singular | Plural | ||||
| Postpositive1 | bleinik | bleinikum | bleinikün | ||||||
| Prepositive2 | Nominative | bleinik | bleiniks | bleinikum | bleinikums | bleinikün | bleiniküns | ||
| Genitive | bleinika | bleinikas | bleinikuma | bleinikumas | bleiniküna | bleinikünas | |||
| Dative | bleinike | bleinikes | bleinikume | bleinikumes | bleiniküne | bleinikünes | |||
| Accusative | bleiniki | bleinikis | bleinikumi | bleinikumis | bleiniküni | bleinikünis | |||
| Predicative3 | bleiniku | bleinikus | bleinikumu | bleinikumus | bleinikünu | bleinikünus | |||
| Vocative | o bleinik | o bleiniks | o bleinikum | o bleinikums | o bleinikün | o bleiniküns | |||
- Used when the adjective immediately follows the noun.
- Used when the adjective precedes the noun or is separated from it.
- Introduced in Volapük Nulik.