blassblau
German
Etymology
blass (“pale”) + blau (“blue”)
Pronunciation
Adjective
blassblau (strong nominative masculine singular blassblauer, not comparable)
Declension
| number & gender | singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | |||
| predicative | er ist blassblau | sie ist blassblau | es ist blassblau | sie sind blassblau | |
| strong declension (without article) |
nominative | blassblauer | blassblaue | blassblaues | blassblaue |
| genitive | blassblauen | blassblauer | blassblauen | blassblauer | |
| dative | blassblauem | blassblauer | blassblauem | blassblauen | |
| accusative | blassblauen | blassblaue | blassblaues | blassblaue | |
| weak declension (with definite article) |
nominative | der blassblaue | die blassblaue | das blassblaue | die blassblauen |
| genitive | des blassblauen | der blassblauen | des blassblauen | der blassblauen | |
| dative | dem blassblauen | der blassblauen | dem blassblauen | den blassblauen | |
| accusative | den blassblauen | die blassblaue | das blassblaue | die blassblauen | |
| mixed declension (with indefinite article) |
nominative | ein blassblauer | eine blassblaue | ein blassblaues | (keine) blassblauen |
| genitive | eines blassblauen | einer blassblauen | eines blassblauen | (keiner) blassblauen | |
| dative | einem blassblauen | einer blassblauen | einem blassblauen | (keinen) blassblauen | |
| accusative | einen blassblauen | eine blassblaue | ein blassblaues | (keine) blassblauen | |