blaskaty

Old Polish

Etymology

    From blask + -aty. First attested in c. 1500.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /blʲaskatiː/
    • IPA(key): (15th CE) /blʲaskati/

    Adjective

    blaskaty

    1. (attested in Greater Poland) squint-eyed, cross-eyed, strabismic (afflicted with, or pertaining to, strabismus)
      Synonym: blaskooki
      • 1908 [c. 1500], Bolesław Erzepki, editor, Przyczynki do średniowiecznego słownictwa polskiego. I. Glosy polskie wpisane do łacińsko-niemieckiego słownika drukowanego w roku 1490‎[1], Lubiń, page 3:
        Blaskooky, blaskathy, szyl luscus, eyn schylher oder vbersychtig
        [Blaskooki, blaskaty, szyl luscus, eyn schylher oder vbersychtig]
      • c. 1500, Wokabularz lubiński, Lubiń: inkunabuł Archiwum Archidiecezjalnego w Gnieźnie, sygn. Inc. 78d., page 77v:
        Luscus […] ein schylher oder vbersychig blaskooky [vel] blaskathy szyl
        [Luscus […] ein schylher oder vbersychig blaskooki [vel] blaskaty szyl]
      • 1874-1891 [c. 1500], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎[2], [3], [4], volume XLVII, page 355:
        Blaskaty strabo
        [Blaskaty strabo]
    2. (hapax legomenon) corruption of błąkający się
      • 1901 [1471], Materiały i Prace Komisji Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, volume V, page 8:
        Blaskathy vagus
        [Blaskaty vagus]

    Descendants

    • Middle Polish: blaskaty

    References