blamanż

Polish

Etymology

    Borrowed from French blanc-manger. First attested in 1833.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈbla.manʂ/
    • Rhymes: -amanʂ
    • Syllabification: bla‧manż

    Noun

    blamanż m inan

    1. blancmange (dessert)

    Declension

    Declension of blamanż
    singular plural
    nominative blamanż blamanże
    genitive blamanżu blamanży, blamanżów
    dative blamanżowi blamanżom
    accusative blamanż blamanże
    instrumental blamanżem blamanżami
    locative blamanżu blamanżach
    vocative blamanżu blamanże

    References

    1. ^ Jan Szytler (1833), Kucharz dobrze usposobiony. T. 2‎[1], page 14
    2. ^ blamanż in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “blamanż”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)