bländning

Swedish

Etymology

From blända +‎ -ning.

Noun

bländning c

  1. verbal noun of blända

Declension

  • avbländning
  • bländare
  • bländningsfri
  • förbländning
  • nedbländning

Further reading

  • “bländning”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)