bjarma

See also: Bjarma

Icelandic

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈpjarma]
  • Rhymes: -arma
  • Homophone: Bjarma

Verb

bjarma (weak verb, third-person singular past indicative bjarmaði, supine bjarmað)

  1. (impersonal) to dawn, to become day [with það ‘dummy subject’]
    það bjarmaði af degi ― a new day arose/dawned
  2. (impersonal) for there to be a glimmering/glowing/shining (often when outlined against the sky) [with það ‘dummy subject’ and fyrir (+ dative) ‘object glimmering’] (idiomatically translated as “glimmer”, “glow”, or “shine”, with the dative prepositional object as the logical subject)
    Synonyms: glampa, blika, ljóma, skína, gljá
    það bjarmar fyrir jöklinum í sólinni ― the glacier shines in the sun

Conjugation

bjarma – active voice (germynd)
infinitive nafnháttur að bjarma
supine sagnbót bjarmað
present participle
bjarmandi
indicative
subjunctive
present
past
present
past
singular ég bjarma bjarmaði bjarmi bjarmaði
þú bjarmar bjarmaðir bjarmir bjarmaðir
hann, hún, það bjarmar bjarmaði bjarmi bjarmaði
plural við björmum björmuðum björmum björmuðum
þið bjarmið björmuðuð bjarmið björmuðuð
þeir, þær, þau bjarma björmuðu bjarmi björmuðu
imperative boðháttur
singular þú bjarma (þú), bjarmaðu
plural þið bjarmið (þið), bjarmiði1
1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.