biuletyn

Polish

Etymology

    Borrowed from French bulletin. First attested in 1806.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bjuˈlɛ.tɘn/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛtɘn
    • Syllabification: biu‧le‧tyn

    Noun

    biuletyn m inan

    1. newsletter, public notice, bulletin (short printed publication, especially one produced by an organization)

    Declension

    Declension of biuletyn
    singular plural
    nominative biuletyn biuletyny
    genitive biuletynu biuletynów
    dative biuletynowi biuletynom
    accusative biuletyn biuletyny
    instrumental biuletynem biuletynami
    locative biuletynie biuletynach
    vocative biuletynie biuletyny

    Derived terms

    adjective

    Collocations

    References

    1. ^ Gazeta Warszawska‎[1], number 4, 1806, page 50

    Further reading

    • “biuletyn”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “biuletyn”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)