bitirici

Turkish

Etymology

    From bitir- (“to finish”) + -ici.

    Pronunciation

    • Hyphenation: bi‧ti‧ri‧ci

    Noun

    bitirici (definite accusative bitiriciyi, plural bitiriciler)

    1. finisher

    Declension

    Declension of bitirici
    singular plural
    nominative bitirici bitiriciler
    definite accusative bitiriciyi bitiricileri
    dative bitiriciye bitiricilere
    locative bitiricide bitiricilerde
    ablative bitiriciden bitiricilerden
    genitive bitiricinin bitiricilerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular bitiricim bitiricilerim
    2nd singular bitiricin bitiricilerin
    3rd singular bitiricisi bitiricileri
    1st plural bitiricimiz bitiricilerimiz
    2nd plural bitiriciniz bitiricileriniz
    3rd plural bitiricileri bitiricileri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular bitiricimi bitiricilerimi
    2nd singular bitiricini bitiricilerini
    3rd singular bitiricisini bitiricilerini
    1st plural bitiricimizi bitiricilerimizi
    2nd plural bitiricinizi bitiricilerinizi
    3rd plural bitiricilerini bitiricilerini
    dative
    singular plural
    1st singular bitiricime bitiricilerime
    2nd singular bitiricine bitiricilerine
    3rd singular bitiricisine bitiricilerine
    1st plural bitiricimize bitiricilerimize
    2nd plural bitiricinize bitiricilerinize
    3rd plural bitiricilerine bitiricilerine
    locative
    singular plural
    1st singular bitiricimde bitiricilerimde
    2nd singular bitiricinde bitiricilerinde
    3rd singular bitiricisinde bitiricilerinde
    1st plural bitiricimizde bitiricilerimizde
    2nd plural bitiricinizde bitiricilerinizde
    3rd plural bitiricilerinde bitiricilerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular bitiricimden bitiricilerimden
    2nd singular bitiricinden bitiricilerinden
    3rd singular bitiricisinden bitiricilerinden
    1st plural bitiricimizden bitiricilerimizden
    2nd plural bitiricinizden bitiricilerinizden
    3rd plural bitiricilerinden bitiricilerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular bitiricimin bitiricilerimin
    2nd singular bitiricinin bitiricilerinin
    3rd singular bitiricisinin bitiricilerinin
    1st plural bitiricimizin bitiricilerimizin
    2nd plural bitiricinizin bitiricilerinizin
    3rd plural bitiricilerinin bitiricilerinin

    Adjective

    bitirici

    1. finishing

    Further reading

    • “bitirici”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu