bismutism
Romanian
Etymology
Borrowed from French bismuthisme. By surface analysis, bismut + -ism.
Noun
bismutism n (plural bismutisme)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | bismutism | bismutismul | bismutisme | bismutismele |
| genitive-dative | bismutism | bismutismului | bismutisme | bismutismelor |
| vocative | bismutismule | bismutismelor | ||