bisaccium

Latin

FWOTD – 27 October 2020

Alternative forms

  • bisacia, bisaceium

Etymology

    From bi- + saccus.

    Pronunciation

    Noun

    bisaccium n (genitive bisacciī or bisaccī); second declension

    1. double saddlebag, twofold horse-holdall, wallet
      Synonyms: hippopērae, bulgae
      • c. 27 CE – 66 CE, Petronius, Satyricon 31.9:
        Ceterum in promulsidari asellus erat Corinthius cum bisaccio positus, qui habebat olivas in altera parte albas, in altera nigras.
        And in the foretray there was a Corinthian asslet with a wallet having olives in one end light and in one end dark.

    Declension

    Second-declension noun (neuter).

    singular plural
    nominative bisaccium bisaccia
    genitive bisacciī
    bisaccī1
    bisacciōrum
    dative bisacciō bisacciīs
    accusative bisaccium bisaccia
    ablative bisacciō bisacciīs
    vocative bisaccium bisaccia

    1Found in older Latin (until the Augustan Age).

    Descendants

    • Dalmatian: bisuog
      • → Czech: bisaci, bisahy
      • → Polish: bisaga
        • → Russian: бися́га (bisjága)
        • → Ukrainian: би́са́ги (býsáhy), бе́са́ги (bésáhy)
      • → Hungarian: besagi
      • → Serbo-Croatian: bisag m, bìsaga f
      • → Slovene: bisāga
      • → Lower Sorbian: bisagi pl
    • French: besace, bissac
    • Istriot: besàca
    • Italian: bisaccia
    • Piedmontese: bersac, bersacca
    • Provençal: bissac, bisac
    • Romanian: desagă f, desag m
    • Sicilian: visazza
    • Spanish: bezaza, bizaza, biaza
    • → Old English: bīsæc
    • → Medieval Greek: δισάκιον (disákion), δισάκκιον (disákkion), δισάκκι (disákki)
      • Greek: δισάκι (disáki), βισάκι (visáki)
      • → Bulgarian: бисаги (bisagi), дисаги pl (disagi) (dialectal)

    References