birim

Akan

Verb

birim (Twi)

  1. to flog
    Synonyms: hwe, bo, twa mmaa

Turkish

Pronunciation

  • (etymology 1 & 2): IPA(key): /biˈɾim/
  • (etymology 3): IPA(key): /ˈbi.ɾim/
  • Hyphenation: bi‧rim

Etymology 1

By surface analysis, bir (“one, singular”) +‎ -im (“deverbal nominal”). The function of the suffix that derives nouns from verbs is uncertain here. Coined by Turkish Language Association in 1937.

Noun

birim (definite accusative birimi, plural birimler)

  1. (physics) unit
Declension
Declension of birim
singular plural
nominative birim birimler
definite accusative birimi birimleri
dative birime birimlere
locative birimde birimlerde
ablative birimden birimlerden
genitive birimin birimlerin
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular birimim birimlerim
2nd singular birimin birimlerin
3rd singular birimi birimleri
1st plural birimimiz birimlerimiz
2nd plural biriminiz birimleriniz
3rd plural birimleri birimleri
definite accusative
singular plural
1st singular birimimi birimlerimi
2nd singular birimini birimlerini
3rd singular birimini birimlerini
1st plural birimimizi birimlerimizi
2nd plural biriminizi birimlerinizi
3rd plural birimlerini birimlerini
dative
singular plural
1st singular birimime birimlerime
2nd singular birimine birimlerine
3rd singular birimine birimlerine
1st plural birimimize birimlerimize
2nd plural biriminize birimlerinize
3rd plural birimlerine birimlerine
locative
singular plural
1st singular birimimde birimlerimde
2nd singular biriminde birimlerinde
3rd singular biriminde birimlerinde
1st plural birimimizde birimlerimizde
2nd plural biriminizde birimlerinizde
3rd plural birimlerinde birimlerinde
ablative
singular plural
1st singular birimimden birimlerimden
2nd singular biriminden birimlerinden
3rd singular biriminden birimlerinden
1st plural birimimizden birimlerimizden
2nd plural biriminizden birimlerinizden
3rd plural birimlerinden birimlerinden
genitive
singular plural
1st singular birimimin birimlerimin
2nd singular biriminin birimlerinin
3rd singular biriminin birimlerinin
1st plural birimimizin birimlerimizin
2nd plural biriminizin birimlerinizin
3rd plural birimlerinin birimlerinin
Derived terms
  • birim bölüğü
  • birim tüketimi
  • birimkare
  • birimküp

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

birim

  1. first-person singular possessive of bir

Etymology 3

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

birim

  1. first-person singular predicative of bir

Further reading