bindować

Polish

Etymology

    From English bind + Polish -ować.[1][2] By surface analysis, binda + -ować. First attested in 1900.[3][4]

    Pronunciation

    • IPA(key): /binˈdɔ.vat͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvat͡ɕ
    • Syllabification: bin‧do‧wać

    Verb

    bindować impf (perfective zbindować)

    1. (transitive) to comb bind
      bindować dokumenty ― to comb bind documents
      bindować książki ― to comb bind books

    Conjugation

    Conjugation of bindować impf (class IV)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive bindować
    present tense 1st binduję bindujemy
    2nd bindujesz bindujecie
    3rd binduje bindują
    impersonal binduje się
    past tense 1st bindowałem,
    -(e)m bindował
    bindowałam,
    -(e)m bindowała
    bindowałom1,
    -(e)m bindowało
    bindowaliśmy,
    -(e)śmy bindowali
    bindowałyśmy,
    -(e)śmy bindowały
    2nd bindowałeś,
    -(e)ś bindował
    bindowałaś,
    -(e)ś bindowała
    bindowałoś1,
    -(e)ś bindowało
    bindowaliście,
    -(e)ście bindowali
    bindowałyście,
    -(e)ście bindowały
    3rd bindował bindowała bindowało bindowali bindowały
    impersonal bindowano
    future tense 1st będę bindował, będę bindować będę bindowała, będę bindować będę bindowało1, będę bindować będziemy bindowali, będziemy bindować będziemy bindowały, będziemy bindować
    2nd będziesz bindował, będziesz bindować będziesz bindowała, będziesz bindować będziesz bindowało1, będziesz bindować będziecie bindowali, będziecie bindować będziecie bindowały, będziecie bindować
    3rd będzie bindował, będzie bindować będzie bindowała, będzie bindować będzie bindowało, będzie bindować będą bindowali, będą bindować będą bindowały, będą bindować
    impersonal będzie bindować się
    conditional 1st bindowałbym,
    bym bindował
    bindowałabym,
    bym bindowała
    bindowałobym1,
    bym bindowało
    bindowalibyśmy,
    byśmy bindowali
    bindowałybyśmy,
    byśmy bindowały
    2nd bindowałbyś,
    byś bindował
    bindowałabyś,
    byś bindowała
    bindowałobyś1,
    byś bindowało
    bindowalibyście,
    byście bindowali
    bindowałybyście,
    byście bindowały
    3rd bindowałby,
    by bindował
    bindowałaby,
    by bindowała
    bindowałoby,
    by bindowało
    bindowaliby,
    by bindowali
    bindowałyby,
    by bindowały
    impersonal bindowano by
    imperative 1st niech binduję bindujmy
    2nd binduj bindujcie
    3rd niech binduje niech bindują
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st bindowałem był bindowałam była bindowałom było1 bindowaliśmy byli bindowałyśmy były
    2nd bindowałeś był bindowałaś była bindowałoś było1 bindowaliście byli bindowałyście były
    3rd bindował był bindowała była bindowało było bindowali byli bindowały były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym bindował byłabym bindowała byłobym bindowało1 bylibyśmy bindowali byłybyśmy bindowały
    2nd byłbyś bindował byłabyś bindowała byłobyś bindowało1 bylibyście bindowali byłybyście bindowały
    3rd byłby bindował byłaby bindowała byłoby bindowało byliby bindowali byłyby bindowały
    active adjectival participle bindujący bindująca bindujące bindujący bindujące
    passive adjectival participle bindowany bindowana bindowane bindowani bindowane
    contemporary adverbial participle bindując
    verbal noun bindowanie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    References

    1. ^ “bindować”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    2. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “bindować”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    3. ^ J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1900–1927), “bindować”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warsaw
    4. ^ bindować in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bindować”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bindować”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)