bilateraal

Dutch

Etymology

From bi- +‎ lateraal. The noun sense is an ellipsis of bilateraal gesprek (“bilateral conversation”).

Pronunciation

  • Audio:(file)

Adjective

bilateraal (not comparable, no superlative)

  1. bilateral
    Synonym: tweezijdig

Declension

Declension of bilateraal
uninflected bilateraal
inflected bilaterale
comparative bilateraler
positive comparative superlative
predicative/adverbial bilateraal bilateraler het bilateraalst
het bilateraalste
indefinite m./f. sing. bilaterale bilateralere bilateraalste
n. sing. bilateraal bilateraler bilateraalste
plural bilaterale bilateralere bilateraalste
definite bilaterale bilateralere bilateraalste
partitive bilateraals bilateralers —

Descendants

  • → Indonesian: bilateral

Noun

bilateraal c (plural bilateralen, diminutive bilateraaltje n)

  1. (usually in the diminutive, corporate jargon) a meeting between two people, particularly between an employer/manager and an employee
    Synonym: bila

Derived terms