bilanț
Romanian
Etymology
Borrowed from German Bilanz, from Italian bilancia, ultimately from Latin bilanx. Doublet of balanță and balans.
Noun
bilanț n (plural bilanțuri)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | bilanț | bilanțul | bilanțuri | bilanțurile |
| genitive-dative | bilanț | bilanțului | bilanțuri | bilanțurilor |
| vocative | bilanțule | bilanțurilor | ||