bijakowy

Polish

Etymology

    From bijak + -owy. First attested in 1836.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bi.jaˈkɔ.vɘ/
    • Rhymes: -ɔvɘ
    • Syllabification: bi‧ja‧ko‧wy

    Adjective

    bijakowy (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational, of a tool) beater, beating (equipped with a part used for hitting or beating)

    Declension

    Declension of bijakowy (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative bijakowy bijakowa bijakowe bijakowi bijakowe
    genitive bijakowego bijakowej bijakowego bijakowych
    dative bijakowemu bijakowej bijakowemu bijakowym
    accusative bijakowego bijakowy bijakową bijakowe bijakowych bijakowe
    instrumental bijakowym bijakową bijakowym bijakowymi
    locative bijakowym bijakowej bijakowym bijakowych
    noun
    verb

    References

    1. ^ Michał Oczapowski (1836), Uprawa czyli Rozmnażanie roślin w ogólności : dla pożytku praktycznych gospodarzy‎[1], page 105
    2. ^ bijakowy in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bijakowy”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)