bifurkacja

See also: bifurkacją

Polish

Etymology

    Borrowed from French bifurcation. First attested in 1868.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bi.furˈka.t͡sja/
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: bi‧fur‧ka‧cja

    Noun

    bifurkacja f (related adjective bifurkacyjny)

    1. bifurcation (act of branching or dividing in two)
    2. bifurcation (place where two roads, tributaries, etc., part or meet)
      Synonym: rozwidlenie

    Declension

    Declension of bifurkacja
    singular plural
    nominative bifurkacja bifurkacje
    genitive bifurkacji bifurkacji, bifurkacyj1
    dative bifurkacji bifurkacjom
    accusative bifurkację bifurkacje
    instrumental bifurkacją bifurkacjami
    locative bifurkacji bifurkacjach
    vocative bifurkacjo bifurkacje

    1Archaic.

    References

    1. ^ Kurjer Codzienny R.4‎[1], number 217, 1868, page 7
    2. ^ bifurkacja in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bifurkacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bifurkacja”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)