biesowski

Polish

Etymology

Etymology tree
Polish bies
Proto-Indo-European *-usder.
Proto-Indo-European *-osder.
Proto-Slavic *-ovъ
Proto-Indo-European *-iskos
Proto-Balto-Slavic *-iškas
Proto-Slavic *-ьskъ
Proto-Slavic *-ovьskъ
Polish -owski
Polish biesowski

    From bies + -owski. First attested in 1840.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bjɛˈsɔf.ski/
    • Rhymes: -ɔfski
    • Syllabification: bie‧sow‧ski

    Adjective

    biesowski (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational, uncommon) demonic
      Synonyms: demoniczny, diabelski

    Declension

    Declension of biesowski (velar)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative biesowski biesowska biesowskie biesowscy biesowskie
    genitive biesowskiego biesowskiej biesowskiego biesowskich
    dative biesowskiemu biesowskiej biesowskiemu biesowskim
    accusative biesowskiego biesowski biesowską biesowskie biesowskich biesowskie
    instrumental biesowskim biesowską biesowskim biesowskimi
    locative biesowskim biesowskiej biesowskim biesowskich
    nouns
    verb

    References

    1. ^ Kazimierz Władysław Wóycicki (1840), Stare gawędy i obrazy. T. 3‎[1], page 221
    2. ^ biesowski in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “biesowski”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    This page is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.