biesiadujący
Polish
Etymology
See the etymology of the corresponding lemma form.
Pronunciation
- IPA(key): /bjɛ.ɕa.duˈjɔn.t͡sɘ/
- Rhymes: -ɔnt͡sɘ
- Syllabification: bie‧sia‧du‧ją‧cy
Participle
biesiadujący (active adjectival)
- active adjectival participle of biesiadować
Declension
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
biesiadujący | biesiadująca | biesiadujące | biesiadujący | biesiadujące | |
| genitive | biesiadującego | biesiadującej | biesiadującego | biesiadujących | ||
| dative | biesiadującemu | biesiadującej | biesiadującemu | biesiadującym | ||
| accusative | biesiadującego | biesiadujący | biesiadującą | biesiadujące | biesiadujących | biesiadujące |
| instrumental | biesiadującym | biesiadującą | biesiadującym | biesiadującymi | ||
| locative | biesiadującym | biesiadującej | biesiadującym | biesiadujących | ||