biesiadujący

Polish

Etymology

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Pronunciation

    • IPA(key): /bjɛ.ɕa.duˈjɔn.t͡sɘ/
    • Rhymes: -ɔnt͡sɘ
    • Syllabification: bie‧sia‧du‧ją‧cy

    Participle

    biesiadujący (active adjectival)

    1. active adjectival participle of biesiadować

    Declension

    Declension of biesiadujący (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative biesiadujący biesiadująca biesiadujące biesiadujący biesiadujące
    genitive biesiadującego biesiadującej biesiadującego biesiadujących
    dative biesiadującemu biesiadującej biesiadującemu biesiadującym
    accusative biesiadującego biesiadujący biesiadującą biesiadujące biesiadujących biesiadujące
    instrumental biesiadującym biesiadującą biesiadującym biesiadującymi
    locative biesiadującym biesiadującej biesiadującym biesiadujących