bieracz

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *beračь. By surface analysis, brać + -acz. First attested in the 16th century.[1]

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈbjɛ.rat͡ʂ/
    • Rhymes: -ɛrat͡ʂ
    • Syllabification: bie‧racz

    Noun

    bieracz m pers (female equivalent bieraczka)

    1. (obsolete) synonym of poborca

    Declension

    Declension of bieracz
    singular plural
    nominative bieracz bieracze
    genitive bieracza bieraczy
    dative bieraczowi bieraczom
    accusative bieracza bieraczy
    instrumental bieraczem bieraczami
    locative bieraczu bieraczach
    vocative bieraczu bieracze

    References

    1. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “bieracz”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

    Further reading