bieniu

Romanian

Etymology

    Learned borrowing from Latin biennium.

    Noun

    bieniu n (uncountable)

    1. biennium

    Declension

    singular only indefinite definite
    nominative-accusative bieniu bieniuul
    genitive-dative bieniu bieniuului
    vocative bieniuule

    References

    • bieniu in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN