bielnik

Polish

Etymology

    From biały + -nik.

    Pronunciation

    Noun

    bielnik m inan

    1. (Western Lublin, Eastern Lublin, Lublin Voivodeship) whitener; bleacher; whitewasher (brush that whitens a hut)
      Hypernym: pędzel

    Further reading

    • Hieronim Łopaciński (1892), “bielnik”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 183