bielasty

Polish

Etymology

    From biel + -asty. First attested in 1855.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bjɛˈlas.tɘ/
    • Rhymes: -astɘ
    • Syllabification: bie‧las‧ty

    Adjective

    bielasty (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational) sapwood

    Declension

    Declension of bielasty (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative bielasty bielasta bielaste bielaści bielaste
    genitive bielastego bielastej bielastego bielastych
    dative bielastemu bielastej bielastemu bielastym
    accusative bielastego bielasty bielastą bielaste bielastych bielaste
    instrumental bielastym bielastą bielastym bielastymi
    locative bielastym bielastej bielastym bielastych
    adjective
    noun

    References

    1. ^ Benedykt Alexandrowicz (1855), O drzewie i jego użytkach: Przez Benedykta Alexandrowicza‎[1] (in Polish), page 21
    2. ^ bielasty in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bielasty”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)