biblioman

See also: bibliòman

Polish

Etymology

    Back-formation from bibliomania. First attested in 1815.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /biˈbljɔ.man/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔman
    • Syllabification: bi‧blio‧man

    Noun

    biblioman m pers (female equivalent bibliomanka)

    1. (literary) bibliomaniac

    Declension

    Declension of biblioman
    singular plural
    nominative biblioman bibliomani, bibliomany1
    genitive bibliomana bibliomanów
    dative bibliomanowi bibliomanom
    accusative bibliomana bibliomanów
    instrumental bibliomanem bibliomanami
    locative bibliomanie bibliomanach
    vocative bibliomanie bibliomani

    1Deprecative.

    References

    1. ^ Pamiętnik Warszawski : czyli dziennik nauk i umieiętności‎[1], number 8, 1815, page 414
    2. ^ biblioman in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “biblioman”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “biblioman”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)

    Romanian

    Etymology

      Borrowed from French bibliomane.

      Noun

      biblioman m (plural bibliomani, feminine equivalent bibliomană)

      1. bibliomaniac

      Declension

      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative biblioman bibliomanul bibliomani bibliomanii
      genitive-dative biblioman bibliomanului bibliomani bibliomanilor
      vocative bibliomanule bibliomanilor