bibliolog

Polish

Etymology

    Back-formation from bibliologia. First attested in 1841.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /biˈbljɔ.lɔk/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔlɔk
    • Syllabification: bi‧blio‧log

    Noun

    bibliolog m pers

    1. bibliologist
      Synonym: księgoznawca

    Declension

    Declension of bibliolog
    singular plural
    nominative bibliolog bibliolodzy, bibliologowie, bibliologi1
    genitive bibliologa bibliologów
    dative bibliologowi bibliologom
    accusative bibliologa bibliologów
    instrumental bibliologiem bibliologami
    locative bibliologu bibliologach
    vocative bibliologu bibliolodzy, bibliologowie

    1Deprecative.

    References

    1. ^ Edward Raczyński (1841), Materyały do historyi Stanisława Leszczyńskiego, króla polskiego‎[1], page 4
    2. ^ bibliolog in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bibliolog”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bibliolog”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)

    Romanian

    Etymology

      Borrowed from French bibliologue.

      Noun

      bibliolog m (plural bibliologi, feminine equivalent bibliologă)

      1. bibliologist

      Declension

      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative bibliolog bibliologul bibliologi bibliologii
      genitive-dative bibliolog bibliologului bibliologi bibliologilor
      vocative bibliologule bibliologilor