bibka

See also: bibką

Polish

Etymology

    From biba + -ka. First attested in 1851.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈbip.ka/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ipka
    • Syllabification: bib‧ka

    Noun

    bibka f

    1. (colloquial) diminutive of biba
      Synonyms: see Thesaurus:impreza

    Declension

    Declension of bibka
    singular plural
    nominative bibka bibki
    genitive bibki bibek
    dative bibce bibkom
    accusative bibkę bibki
    instrumental bibką bibkami
    locative bibce bibkach
    vocative bibko bibki
    noun
    verb

    References

    1. ^ Gazeta Warszawska‎[1], number 204, 1851, page 3
    2. ^ bibka in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bibka”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bibka”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)