bialostocensis
Latin
Etymology
[Term?] (“Białystok”) + -ēnsis (“of or from”), derived from Polish białostocki.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [bi.a.ɫɔs.tɔˈkẽː.sɪs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [bi.a.los.toˈt͡ʃɛn.sis]
Adjective
bialostocēnsis (neuter bialostocēnse); third-declension two-termination adjective
- (Ecclesiastical Latin) of or from Białystok
Declension
Third-declension two-termination adjective.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | bialostocēnsis | bialostocēnse | bialostocēnsēs | bialostocēnsia | |
| genitive | bialostocēnsis | bialostocēnsium | |||
| dative | bialostocēnsī | bialostocēnsibus | |||
| accusative | bialostocēnsem | bialostocēnse | bialostocēnsīs bialostocēnsēs |
bialostocēnsia | |
| ablative | bialostocēnsī | bialostocēnsibus | |||
| vocative | bialostocēnsis | bialostocēnse | bialostocēnsēs | bialostocēnsia | |