bezzapachowy

Polish

Etymology

    From bez- + zapachowy. First attested in 1846.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bɛz.za.paˈxɔ.vɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɘ
    • Syllabification: bez‧za‧pa‧cho‧wy

    Adjective

    bezzapachowy (not comparable, no derived adverb)

    1. odorless, scentless
      Synonym: bezwonny
      Antonyms: zapachowy, wonny

    Declension

    Declension of bezzapachowy (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative bezzapachowy bezzapachowa bezzapachowe bezzapachowi bezzapachowe
    genitive bezzapachowego bezzapachowej bezzapachowego bezzapachowych
    dative bezzapachowemu bezzapachowej bezzapachowemu bezzapachowym
    accusative bezzapachowego bezzapachowy bezzapachową bezzapachowe bezzapachowych bezzapachowe
    instrumental bezzapachowym bezzapachową bezzapachowym bezzapachowymi
    locative bezzapachowym bezzapachowej bezzapachowym bezzapachowych
    noun

    References

    1. ^ Piotr Dahlmann (1846), Nowy słownik podre̡czny języka polskiego i francuzkiego ... Część francuzko-polska (Część polsko-francuzka). (Nouveau dictionnaire de poche des langues polonaise et française, etc.).‎[1], page 537
    2. ^ bezzapachowy in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading