bezwarunkowo

Polish

Etymology

    From bezwarunkowy + -o. First attested in 1725.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bɛz.va.ruŋˈkɔ.vɔ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɔ
    • Syllabification: bez‧wa‧run‧ko‧wo

    Adverb

    bezwarunkowo (not comparable)

    1. implicitly, unconditionally, absolutely, unqualifiedly, unconditionedly, outright
      Synonym: bezwzględnie
      Antonym: warunkowo
      bezwarunkowo akceptować ― to accept unconditionally
      bezwarunkowo popierać ― to support unconditionally
      kochać bezwarunkowo ― to love unconditionally
    adjective

    References

    1. ^ Flavius Josephus (1725), Oblezenie i zburzenie Jerozolimy‎[1], page 31
    2. ^ bezwarunkowo in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bezwarunkowo”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bezwarunkowo”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)