beztestamentowy

Polish

Etymology

    From bez- + testamentowy. First attested in 1811.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bɛs.tɛs.ta.mɛnˈtɔ.vɘ/
    • Rhymes: -ɔvɘ
    • Syllabification: bez‧tes‧ta‧men‧to‧wy

    Adjective

    beztestamentowy (not comparable, no derived adverb)

    1. (law) intestate

    Declension

    Declension of beztestamentowy (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative beztestamentowy beztestamentowa beztestamentowe beztestamentowi beztestamentowe
    genitive beztestamentowego beztestamentowej beztestamentowego beztestamentowych
    dative beztestamentowemu beztestamentowej beztestamentowemu beztestamentowym
    accusative beztestamentowego beztestamentowy beztestamentową beztestamentowe beztestamentowych beztestamentowe
    instrumental beztestamentowym beztestamentową beztestamentowym beztestamentowymi
    locative beztestamentowym beztestamentowej beztestamentowym beztestamentowych

    References

    1. ^ Franciscus I. Austriae imperator (1811), Powszechna księga ustaw cywilnych dla wszystkich krajów dziedzicznych niemieckich Monarchii Austryackiej: O ustawach cywilnych w ogólności‎[1] (in Polish), page 364
    2. ^ beztestamentowy in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading