bezproblemowość

Polish

Etymology

    From bezproblemowy + -ość. First attested in 1919.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bɛs.prɔ.blɛˈmɔ.vɔɕt͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɔɕt͡ɕ
    • Syllabification: bez‧pro‧ble‧mo‧wość

    Noun

    bezproblemowość f

    1. unproblematicalness, the quality of being trouble-free
      Antonym: problemowość

    Declension

    Declension of bezproblemowość
    singular
    nominative bezproblemowość
    genitive bezproblemowości
    dative bezproblemowości
    accusative bezproblemowość
    instrumental bezproblemowością
    locative bezproblemowości
    vocative bezproblemowości
    adjective

    References

    1. ^ Zakład Narodowy imienia Ossolińskich (1919), Biblioteka narodowa‎[1], number 198, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, page L: “Protestowano jednak zarazem przeciw zakorzenionemu dotąd, jak twierdzono, w badaniach historycznych przyczynkarstwu i bezproblemowości .”
    2. ^ bezproblemowość in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading