bewerkzaam

Dutch

Etymology

From bewerken (“to work on, edit”) +‎ -zaam.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌbəˈʋɛrk.saːm/
  • Hyphenation: be‧werk‧zaam

Adjective

bewerkzaam (comparative bewerkzamer, superlative bewerkzaamst)

  1. workable
  2. easy to work with
  3. machinable, processable

Inflection

Declension of bewerkzaam
uninflected bewerkzaam
inflected bewerkzame
comparative bewerkzamer
positive comparative superlative
predicative/adverbial bewerkzaam bewerkzamer het bewerkzaamst
het bewerkzaamste
indefinite m./f. sing. bewerkzame bewerkzamere bewerkzaamste
n. sing. bewerkzaam bewerkzamer bewerkzaamste
plural bewerkzame bewerkzamere bewerkzaamste
definite bewerkzame bewerkzamere bewerkzaamste
partitive bewerkzaams bewerkzamers —