bevreemdbaar
Dutch
Etymology
From bevreemden (“to surprise, astonish”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌbəˈvreːmt.baːr/
- Hyphenation: be‧vreemd‧baar
Adjective
bevreemdbaar (comparative bevreemdbaarder, superlative bevreemdbaarst)
- (dated) surprising
Declension
| Declension of bevreemdbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | bevreemdbaar | |||
| inflected | bevreemdbare | |||
| comparative | bevreemdbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | bevreemdbaar | bevreemdbaarder | het bevreemdbaarst het bevreemdbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | bevreemdbare | bevreemdbaardere | bevreemdbaarste |
| n. sing. | bevreemdbaar | bevreemdbaarder | bevreemdbaarste | |
| plural | bevreemdbare | bevreemdbaardere | bevreemdbaarste | |
| definite | bevreemdbare | bevreemdbaardere | bevreemdbaarste | |
| partitive | bevreemdbaars | bevreemdbaarders | — | |