bevreemdbaar

Dutch

Etymology

From bevreemden (“to surprise, astonish”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌbəˈvreːmt.baːr/
  • Hyphenation: be‧vreemd‧baar

Adjective

bevreemdbaar (comparative bevreemdbaarder, superlative bevreemdbaarst)

  1. (dated) surprising

Declension

Declension of bevreemdbaar
uninflected bevreemdbaar
inflected bevreemdbare
comparative bevreemdbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial bevreemdbaar bevreemdbaarder het bevreemdbaarst
het bevreemdbaarste
indefinite m./f. sing. bevreemdbare bevreemdbaardere bevreemdbaarste
n. sing. bevreemdbaar bevreemdbaarder bevreemdbaarste
plural bevreemdbare bevreemdbaardere bevreemdbaarste
definite bevreemdbare bevreemdbaardere bevreemdbaarste
partitive bevreemdbaars bevreemdbaarders —