bevindbaar
Dutch
Etymology
From bevinden (“to find, to be located”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌbəˈvɪnt.baːr/
- Hyphenation: be‧vind‧baar
Adjective
bevindbaar (comparative bevindbaarder, superlative bevindbaarst)
- (ratr) findable; able to be found or located
- (dated) capable of being experienced
Declension
| Declension of bevindbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | bevindbaar | |||
| inflected | bevindbare | |||
| comparative | bevindbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | bevindbaar | bevindbaarder | het bevindbaarst het bevindbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | bevindbare | bevindbaardere | bevindbaarste |
| n. sing. | bevindbaar | bevindbaarder | bevindbaarste | |
| plural | bevindbare | bevindbaardere | bevindbaarste | |
| definite | bevindbare | bevindbaardere | bevindbaarste | |
| partitive | bevindbaars | bevindbaarders | — | |