bescitan
Old English
Etymology
From be- + sċītan. Compare with Old High German biskīzan.
Pronunciation
- IPA(key): /beˈʃiː.tɑn/
Verb
besċītan
Conjugation
Conjugation of besċītancītan (strong, class I)
| infinitive | besċītancītan | besċītancītenne |
|---|---|---|
| indicative mood | present tense | past tense |
| first person singular | besċītancīte | besċītancāt |
| second person singular | besċītancītst | besċītancite |
| third person singular | besċītancītt, besċītancīt | besċītancāt |
| plural | besċītancītaþ | besċītanciton |
| subjunctive | present tense | past tense |
| singular | besċītancīte | besċītancite |
| plural | besċītancīten | besċītanciten |
| imperative | ||
| singular | besċītancīt | |
| plural | besċītancītaþ | |
| participle | present | past |
| besċītancītende | besċītanciten | |