bereket

See also: béreket, bérekét, and bərəkət

Crimean Tatar

Etymology

From Arabic بَرَكَة (baraka, “blessing”).

Noun

bereket

  1. be rich, richness, abundance

Declension

Declension of bereket
singular plural
nominative bereket bereketler
genitive bereketniñ bereketlerniñ
dative bereketke bereketlerge
accusative bereketni bereketlerni
locative berekette bereketlerde
ablative bereketten bereketlerden

References

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish بركت (bereket), borrowed from Arabic بَرَكَة (baraka, “blessing, boon”) or Classical Persian بَرَکَت (barakat).

    Pronunciation

    • IPA(key): /be.ɾeˈcet/
    • Hyphenation: be‧re‧ket

    Adverb

    bereket

    1. thank God, luckily, good thing
      Synonym: iyi ki

    Noun

    bereket (definite accusative bereketi, plural bereketler)

    1. abundance, plentitude
      Synonyms: bolluk, feyiz
    2. (religion) blessing, benediction
      Synonym: kutluluk
    3. (Sufism) barakah
    4. (figurative) rain
      Synonym: yağmur

    Declension

    Declension of bereket
    singular plural
    nominative bereket bereketler
    definite accusative bereketi bereketleri
    dative berekete bereketlere
    locative berekette bereketlerde
    ablative bereketten bereketlerden
    genitive bereketin bereketlerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular bereketim bereketlerim
    2nd singular bereketin bereketlerin
    3rd singular bereketi bereketleri
    1st plural bereketimiz bereketlerimiz
    2nd plural bereketiniz bereketleriniz
    3rd plural bereketleri bereketleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular bereketimi bereketlerimi
    2nd singular bereketini bereketlerini
    3rd singular bereketini bereketlerini
    1st plural bereketimizi bereketlerimizi
    2nd plural bereketinizi bereketlerinizi
    3rd plural bereketlerini bereketlerini
    dative
    singular plural
    1st singular bereketime bereketlerime
    2nd singular bereketine bereketlerine
    3rd singular bereketine bereketlerine
    1st plural bereketimize bereketlerimize
    2nd plural bereketinize bereketlerinize
    3rd plural bereketlerine bereketlerine
    locative
    singular plural
    1st singular bereketimde bereketlerimde
    2nd singular bereketinde bereketlerinde
    3rd singular bereketinde bereketlerinde
    1st plural bereketimizde bereketlerimizde
    2nd plural bereketinizde bereketlerinizde
    3rd plural bereketlerinde bereketlerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular bereketimden bereketlerimden
    2nd singular bereketinden bereketlerinden
    3rd singular bereketinden bereketlerinden
    1st plural bereketimizden bereketlerimizden
    2nd plural bereketinizden bereketlerinizden
    3rd plural bereketlerinden bereketlerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular bereketimin bereketlerimin
    2nd singular bereketinin bereketlerinin
    3rd singular bereketinin bereketlerinin
    1st plural bereketimizin bereketlerimizin
    2nd plural bereketinizin bereketlerinizin
    3rd plural bereketlerinin bereketlerinin
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular bereketim bereketlerim
    2nd singular bereketsin bereketlersin
    3rd singular bereket
    berekettir
    bereketler
    bereketlerdir
    1st plural bereketiz bereketleriz
    2nd plural bereketsiniz bereketlersiniz
    3rd plural bereketler bereketlerdir

    Derived terms

    References

    Turkmen

    Other scripts
    Latin bereket
    Cyrillic берекет
    Arabic برکت

    Etymology

    Borrowed from Arabic بَرَكَة (baraka)

    Pronunciation

    • Hyphenation: be‧re‧ket

    Noun

    bereket (definite accusative bereketi, plural bereketler)

    1. blessing

    Declension

    Declension of bereket
    singular plural
    nominative bereket bereketler
    accusative bereketi bereketleri
    genitive bereketiň bereketleriň
    dative berekete bereketlere
    locative bereketde bereketlerde
    ablative bereketden bereketlerden